حکایت

حکیمی را پرسیدند که از سخاوت کدام بهتر است گفت: آن که را سخاوت است، به شجاعت حاجت نیست

نماند حاتم طائی ولیک به ابد

بماند نام بلندش به نکویی مشهور

زکوة مال به در کن که فضلۀ رز را

چو باغبان بزند بیشتر دهد انگور

*

نبشته ست بر گورِ بهرامِ گور

که دستِ کرم بِِه که بازوی زور

ص)فرستاد .سالی در دربار عرب بود ،کسی تجربتی پیش وی نبرد و معالجتی از وی نخواست. پیش پیغامبر (ص) ، رفت و شکایت کرد که مرا برای معالجت اصحاب فرستاده اند و کسی در این مدّت التفاتی نکرد تا خدمتی که بر بنده معیّن است به جای آورد. خواجه ،عََََََِِلیّهِ السّلام فرمود: این طایفه را طریقطی است که تا اشتها غالب نباشد، نخورند وهنوز اشتها باقی باشد که دست از طعام بردارند . حکیم گفت: موجب تندرسی این است. زمین خدمت ببوسید و برفت .

*

         اندرون از طعام خالی دار

                               تا در او نورِ معرفت بینی

         تهی از حکمتی به علت آن

                               که پری از طعام تا بینی        

حاذق: ماهر

تجربت: آزمایش

التفاتی نکرد: توجهی نکرد طریقت : شیوه